Μετά το 2023 το camping, με τη νέα του διεύθυνση, έχει πάρει την κατηφόρα.
Η κατάσταση κορυφώθηκε με το περιβόητο φεστιβάλ που όχι μόνο δεν βοήθησε, αλλά αποτέλειωσε οριστικά την εικόνα ενός οικογενειακού χώρου. Οι Έλληνες αποχωρούν ο ένας μετά τον άλλο, ενώ όσοι μένουμε ακόμα, νιώθουμε κυριολεκτικά ξένοι στην ίδια μας τη χώρα.
Περπατάς μέσα στο camping και νομίζεις πως βρίσκεσαι στη Βουλγαρία. Στην περιοχή που βρίσκομαι εγώ, μόνο εγώ και μία ακόμη ελληνική οικογένεια έχουμε απομείνει· γύρω μας, σαράντα (!) οικόπεδα καταλαμβάνονται από Βούλγαρους κατασκηνωτές. Σε έναν χώρο που ανήκει στο ελληνικό κράτος, που συντηρείται από τον Έλληνα φορολογούμενο, έχει δημιουργηθεί μια ιδιότυπη «μειονότητα» εις βάρος των ίδιων των Ελλήνων πολιτών.
Και σαν να μην έφτανε αυτό, οι τιμές δεν έχουν καμία σχέση με τις παροχές. Φέτος μάλιστα επιβλήθηκε αύξηση 32% (!) χωρίς καμία απολύτως ανταπόδοση. Μια κατάσταση που δείχνει εγκληματική αμέλεια από πλευράς κράτους και πλήρη εγκατάλειψη της έννοιας του «οικογενειακού camping».