Για την ελευθερία, για να είμαι δίπλα στην παραλία και γενικά ποιό κοντά στην φύση, για την παρέα. Και αν μιλήσουμε για ελεύθερο ακόμα καλύτερα.
Για τις βραδιές στα μπαρ του camping,γιατί έχω τις καλύτερες αναμνήσεις, γιάτί θέλω και άλλες καλύτερες αναμνήσεις, για τις φιλίες που έκανα, κράτησαν δεν κράτησαν. Για τις φιλίες που θα κάνω. Γιατί μου αρέσει να στείνω σκηνή. Γιατί δεν με ενοχλεί και λίγη άμμος στη σκηνή. Γιατί το τσιμέντο είναι μακρύα..

Γιατί όσα χρόνια και να κάνεις camping μαθαίνεις κάθε φορά κάτι καινούργιο!!

Καμπινγκ
Μια λεξη που στους περισσοτερους, αν οχι σε ολους φερνει στο μυαλο εικονες,μυρωδιες,ηχους,λογια,επαφες.. ξεχασα καμια αισθηση? αν ναι! την 6η. την διαισθηση που νιωθεις οταν εισαι ξαπλωμενος και κοιτας τις κορυφες των δεντρων οτι καπου εδω ανηκεις.
Η οικογενεια μου, με εμαθε απο μικρο να αγαπαω την φυση και οτιδηποτε υπαρχει πανω σε αυτη, ζωα,φυτα και ανθρωπους (η σειρα δεν ειναι τυχαια!).
Ετσι θεωρω οτι στον ελευθερο χρονο που εχω το καλοκαιρι απο τις υποχρεωσεις τουτης της ρουτινας που ζουμε, πως το να επιστρεφω στην φυση και να ζω μαζι της εστω και για μια εβδομαδα ειναι οτι μπορω να κανω περισσοτερο για να της ανταποδωσω ολα αυτα που κανει αυτη για μενα ωστε να αποτελω κομματι της. αυτη με ΖΕΙ!
Κι εμεις τι κανουμε? την σκοτωνουμε μηπως?
θα παω στο καμπινγκ και θα μοιραστω τον εαυτο μου με τα ζωα. θα τους μιλησω, θα τους δωσω απο το φαγητο μου. θα γινω φιλος με τα δεντρα, θα τους ζητησω την σκια τους. θα τους ζητησω να μου κρατησουν τα ρουχα οσο θα τα στεγνωνει ο ηλιος και ο ανεμος. θα σεβαστω τους υπολοιπους ανθρωπους. θα προσπαθησω να ειμαι οσο το δυνατον "αορατος" για αυτους, εκτος αν μου το ζητησουν να φιλιοσουμε, εστω και για μια εβδομαδα ή μια μέρα.
Σημερα ομως δεν βλεπω πια τους φιλους μου ή τους εν δυναμει φιλους μου οταν παω στο καμπινγκ.. Τα ζωα ειναι εκει, τα δεντρα ειναι εκει.. οι ανθρωποι ομως λειπουν.
αντι για αυτους βλεπω κατι αλλους.. τους εχω ξαναδει. πολλες φορες.
τους εχω δει στο αμφιθεατρο του πανεπιστημιου, τους εχω δει να κρατανε την αλλη ακρη του πανό σε μια πορεια και να φωναζουν για τα δικαιωματα τους/μου, τους εχω δει στο διπλανο τραπεζι οταν πινουμε μπυρα στα εξαρχεια, μια νυχτα τραγουδουσαμε μαζι σε μια συναυλια του Θανάση και μετα ηπιαμε κρασι στο μπιτ παζαρ.
τους ιδιους βλεπω και στην διπλανη σκηνη. να φευγουν και να αφηνουν σωρο τα σκουπιδια. να βρωμιζουν και να σπανε τις τουαλετες που θα παω κι εγω, κι αυτοι ξανα!, να φωναζουν την νυχτα που κοιμαμαι εγω, να μην σεβονται τα πραγματα που σεβομαι εγω..
Συγνωμη αλλα το καμπινγκ δεν ειναι το μερος οπου θα εκτονωθει η καταπιεση που νιωθει ο καθενας μεσα του. ουτε το μερος οπου θα διεκδικησει την "ελευθερια" του.
Ας την διεκδικησει απο αυτους που του την στερουν και οχι απο την φυση (ζωα,φυτα,ανθρωποι)...

PGvortex έγραψε:
Καμπινγκ
Συγνωμη αλλα το καμπινγκ δεν ειναι το μερος οπου θα εκτονωθει η καταπιεση που νιωθει ο καθενας μεσα του. ουτε το μερος οπου θα διεκδικησει την "ελευθερια" του.
Ας την διεκδικησει απο αυτους που του την στερουν και οχι απο την φυση (ζωα,φυτα,ανθρωποι)...

Πόσο δίκιο έχεις PGvortex. Αυτό ακριβώς είναι το πρόβλημα, ότι πολλές φορές θα εκτονωθούμε με λάθος τρόπο. Ο σκοπός για μένα είναι να ηρεμίσω ψυχικά και σωματικά και να αναλώνω το μυαλό μου να σκέφτεται απλά πράγματα και μόνο που αφορούν την καθημερινή επιβίωση και τη διαβίωση στη φύση. Αυτό δηλαδή που δεν μπορώ να κάνω τον υπόλοιπο χρόνο στην τρέλα της πόλης.

Γιατί η πρωινή βουτιά στη θάλασσα για ξύπνημα και ο έναστρος ουρανός τη νύχτα δεν αλλάζονται με τίποτα, νομίζω!

Για να αφουγκραστώ τον κόσμο όπως τον ονειρεύομαι,να ξεχάσω οτι είμαι μηχανή παραγωγής σε μια κοινωνία που δεν χορταίνει ποτέ και να έρθω κοντά στη φύση μου...ευτυχώς που υπάρχετε όλοι εσείς οι ομοιδεάτες και το μοιραζόμαστε

Έχω πάει διακοπές και έμεινα σε σπίτια με όλες τις ανέσεις, και έχω μείνει σε απίστευτα ξενοδοχεία που πρόσφεραν τα πάντα. Δεν μπορώ να πω ότι δεν πέρασα καλά και ότι δεν μου άρεσε. Αλλά μου έλειψε αυτή η αίσθηση της ελευθερίας, της φύσης και το χύμα που μόνο το camping μπορεί να προσφέρει. Στο camping εκτός απο το σώμα ξεκουράζεται και το πνεύμα. Είναι πολύ διαφορετική η ξεκούραση που προσφέρει η φύση από την ξεκούραση που προσφέρει το καλύτερο ξενοδοχείο του κόσμου. Και στην τελική ρε καρντάσια γουστάρω να βάζω το κωλόχαρτο στη μασχάλη και να πηγαίνω τουαλέτα λέγοντας και 10 καλημέρες χωρίς να ντρέπομαι. Αύτο είναι ελευθερία!!!!

kyros,η περιγραφη για τη μασχαλη κ τις καλημερες ειναι ολα τα λεφτα!απο τις πιο ωραιες ατακες που εχω ακουσει περιγραφοντας τη κατασταση του καμπινγκ!

Κάνω κάμπινγκ γιατί είναι η μόνη όαση ελευθερίας από την καθημερινή, γεμάτη τσιμέντο και άγχος ζωή μας. Γιατί έρχομαι σε επαφή με αυτό που επέτρεψα να μου αφαιρέσει η σύγχρονη κοινωνία και ο τρόπος ζωής που βιώνουμε, τον πραγματικό μας φυσικό χώρο, την φύση. Γιατί σε ώρες ηρεμίας (κάτι σπάνιο στα οργανωμένα κάμπινγκ) αισθάνομαι ότι ανήκω στο σύνολο μαζί με τα δέντρα, τα ζώα, τα έντομα, τη γη και τον ατελείωτο ουρανό. Αυτόν τον ουρανό που μέσα στην πόλη αλλά και στο κάθε ενοικιαζόμενο δωμάτιο ή ξενοδοχείο αρνείται να μας δείξει τις χάρες του που τόσο περίτρανα επιδεικνύει στο ύπαιθρο.
Κάνω κάμπινγκ για τους ανθρώπους που συναντώ και τις παρέες που κάνω. Για το χαβαλέ και την πλάκα αλλά και για τις μικρές περιπέτειες. Για τους τόπους που θα γνωρίσω, αμόλυντους από τον ιό του εκσυγχρονισμού (κάποιες φορές) και του μοντερνισμού. Γιατί κάθε τόπος είναι διαφορετικός και ο μόνος τρόπος για να τον γνωρίσεις πραγματικά είναι να γίνεις μέρος του, όχι απλά να σε φιλοξενήσει αλλά να σε υποδεχτεί και να τον ζήσεις, να τον χαρείς.
Κάνω κάμπινγκ για τα χρόνια που έχασα στο τσιμέντο ενός δωματίου περιμένοντας την ώρα να βγω, να χαρώ και εγώ τον ήλιο και το καλοκαίρι. Για τις ατελείωτες ώρες της ζωής μου που πέταξα και πετάω μπροστά από κάθε είδους οθόνη, τηλεόρασης ή υπολογιστή.
Κάνω κάμπινγκ γιατί μου δίνει τη δυνατότητα να είμαι δημιουργικός κατά την παραμονή μου εκεί, να στήσω, να φτιάξω να βελτιώσω, χωρίς να είμαι παράλληλα καταστροφικός (να αλλάξω και να γκρεμίσω). Γιατί μου δίνεται η ευκαιρία να εναρμονιστώ δημιουργώντας με τον περίγυρο μου και όχι να ψάχνω τρόπους για να ξαναζήσω την καθημερινότητά μου.

Κάνω κάμπινγκ.

εχω δωσει μια απαντηση αλλα να σας πω και την αληθεια οταν με ρωτανε δεν ξερω γιατι και τι να απαντησω.Ισως γιατι ετσι εμαθα.Οταν με ρωτανε καθε φορα μου ερχοντε εικονες απο 25 χρονια και με παρεες στην παραλια,ηλιοβασιλεματα με ενα τσιγαρο στο χερι, δεν ξερω ειναι καποια περιεργα και παραξενα συναισθηματα που 335 μερες το χρονο που ζω σε 4 τοιχους δεν τα αισθανομαι και παντα οταν καθε φορα που θα βαλω και το τελευταιο πασαλακι θα γυρησει μεσα μου ενας διακοπτης και θα αλλαξει την λειτουργεια της ζωης μου.Συνηθως ανταπαντω με την ερωτηση γιατι πατε σε δωματια,ξεναδοχεια κτλ και ακουω τα ιδια.Θελω το κρεβατι μου,θελω να βαλω τις γοβες μου,θελω..θελω..θελω... 500 θελω που ειναι απαιτησεις και οχι αναγκες.Στο τελος μπορει να φυγουν και με παραπονο οτι οι υπηρεσιες δεν ηταν καλες οτι το δωματιο ηταν χαλια,οτι...οτι...οτι...κτλ. Κανω καμπινκ ελευθερο στο 85% γιατι φευγω χωρης παραπονο.Το μονο μου παραπονο ειναι ο χρονος που περασε τοσο γρηγορα.Δεν υπαρχει απαντηση ξεκαθαρη μεσα μου,ουτε παω για να νιωσω ελευθερος,ουτε για να εκτονωθω,ουτε για να ερθω κοντα στην φυση.Το μονο που ξερω ειναι οτι παω απο επιλογη